A+ A A-
Θανάσης Ματίκας

Θανάσης Ματίκας

Μπόρις Κιρπότιν

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Ο Μπόρις Κιρπότιν, είναι γεννημένος στην Αθήνα το 1968. Σπούδασε φωτογραφία, αρχικά στην Ελλάδα στη σχολή Focus, και συνέχισε στην Γαλλία εξειδικεύοντας τις γνώσεις του στην ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε θέματα α/μ φωτογραφικών υλικών αλλά και γύρω από την α/μ εκτύπωση.

Το 1992 ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία με την υψηλών προδιαγραφών εμφάνιση και εκτύπωση ασπρόμαυρων φωτογραφιών.

Το 1995, μετά από ένα σεμινάριο στο Παρίσι, πειραματίστηκε με τις μεθόδους εκτύπωσης του 19ου αιώνα (χαρτί άλατος, καλλιτυπία, αλμπουμίνη, πλατινοτυπία).

Μέχρι και το 2005 συνέχισε τις αναλογικές εκτυπώσεις στο εργαστήριο των Αμπελοκήπων.

Από το 1998 φωτογραφίζει κυρίως έργα τέχνης καθώς και κτήρια-χώρους.

Παράλληλα συνεχίζει την εργαστηριακή του δράση, προσφέροντας από το 2006, υπηρεσίες εκτύπωσης με ψηφιακά μέσα.

Ασχολείται επίσης με τη φωτογραφία τοπίων με ειδικές ψηφιακές μηχανές υψηλής τεχνολογίας.

Συνεργάζεται με καλλιτέχνες, γκαλερί, συλλέκτες έργων τέχνης, φωτογράφους, αρχιτέκτονες, ιδρύματα και μουσεία. Πολλές φωτογραφίες του (αντιγραφές έργων τέχνης), έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικές και ξένες εκδόσεις.

Έχει εκθέσει προσωπική του δουλειά στα Κύθηρα, την Θεσσαλονίκη, τα Ιωάννινα και την Αθήνα.

Το 2008 εκδόθηκε το βιβλίο του με τίτλο «Μια Στιγμή», από τις εκδόσεις Futura.

 

Μια Στιγμή

Η πρώτη έκθεση του Μπόρις Κιρπότιν με τίτλο «Μια Στιγμή» έγινε το 2008, στο Μουσείο Φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για εικόνες – φωτογραφίες από ένα μοναστήρι στη νότια Γαλλία. Όμως ο τόπος όπου τραβήχτηκαν αυτές οι φωτογραφίες δεν παίζει κανένα ρόλο. Θα μπορούσε να είναι ένα μοναστήρι στον Άθω ή ένα βουδιστικό μοναστήρι στο Θιβέτ ή οπουδήποτε αλλού. Τα εικονιζόμενα αντικείμενα δεν προδίδουν αναγκαστικά ότι έχουν φωτογραφηθεί σε μοναστήρι.

 

http://kirpotin.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Εύη Καραγιαννίδη

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ


Η Εύη Καραγιαννίδη γεννήθηκε στην Αθήνα.

Το 1988 αποφοίτησε απο την σχολή μηχανολογίας του Τ.Ε.Ι. Πατρών. Το 2008 φιλοξενήθηκε από το Sirius Art Centre στο Cobh της Ιρλανδίας, όπου και δημιούργησε τη σειρά φωτογραφιών με τίτλο "The Camera in wonderland". To 2009 αρίστευεσε στο MA in Design Visual Communication and Interactive Media του πανεπιστημίου Derby της Αγγλίας. To 2012 οργάνωσε και επιμελήθηκε το 2ημερών φεστιβάλ Φωτογραφίας (2φΦ) σε συνεργασία με το Δήμο Μώλου - Αγίου Κωνσταντίνου. Από το 2003, διδάσκει φωτογραφία και οπτική επικοινωνία σε workshops.

Έχει εκθέσει το έργο της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό καθώς σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας. Επίσης, έχει εκδόσει στα περιοδικά La Lettre de la photographie, Imago no24, High Lights και Φωτογράφος.

 

Cobh και νησί Fota
Ένα μονοπάτι για το Sirius

 

Η φωτογραφία, ιστορικά, έδωσε στην ορατή πραγματικότητα τη δυνατότητα να καταγράψει τον εαυτό της. Η αντικειμενικότητα της νέας – μηχανικής - εικόνας, γέννησε μια νέα γραμματική που βάλθηκε να δώσει τις δικές της αφηγήσεις. Οικογένειες εικόνων, πορτραίτα, πλέγματα, τοπία, μπήκαν και βγήκαν από το φωτογραφικό κάδρο, αποτελώντας τα επιχειρήματα στη μόνιμη διαμάχη ανάμεσα στη χιμαιρική επιμονή για την αντικειμενικότητα του φακού - και στο αντίθετό της: το ντοκουμέντο δεν απεικονίζει αυτό που υπάρχει εκεί έξω, αλλά και κάτι που πηγάζει από τον ίδιο τον φωτογράφο. Η σχέση εξ' άλλου μεταξύ ατόμου και μηχανής, απασχόλησε με όλους τους δυνατούς τρόπους όλους τους φωτογράφους.
Ως προέκταση του ανθρώπου, εργαλείο που τον βοήθησε να δει ό,τι η πεπερασμένη του όραση δεν του επιτρέπει, οι φωτογραφικές εικόνες - και η διασπορά τους - απεικόνισαν μορφές που υποδέχονταν υπομονετικά την αναλυτική - κριτική ματιά του θεατή τους, αλλά και έννοιες κρυμμένες στην παράθεση των σημείων τους.

Που μπορούμε να κατατάξουμε τις εικόνες της Εύης Καραγιαννίδη από το Cobh και το νησί Fota;
Αποτελούν την επικύρωση της εμπειρίας της, όντας επίσης ένας τρόπος άρνησής της, περιορίζοντας - κατά την Susan Sontag - την εμπειρία σε αναζήτηση φωτογένειας; Μετατρέπει δηλαδή την εμπειρία σε εικόνα, σε ενθύμιο;
Η Εύη διαθέτει την «αυτοσυγκέντρωση, την πειθαρχία στη σκέψη και την αισθαντικότητα» που ζητούσε ο Henri Cartier Bresson ώστε το «μάτι του νου» να μπορέσει να «νοηματοδοτήσει» τον κόσμο.
Το κλειδί, ωστόσο, βρίσκεται στην πριν από το κλικ φάση. Δεν κατασκευάζει διανοητικά δεδομένα στα οποία να αντιστοιχούν οι φωτογραφίες της. Οι εικόνες της έρχονται από το δρόμο ενός καλύτερου εαυτού. Κάπως σαν να προϋπάρχουν και να αναδύονται. Στην ενότητα από το Cobh φαίνεται να το αισθάνεται και η ίδια αυτό.

Βγαίνοντας από το σπίτι έριξε μια κλεφτή ματιά στους κήπους που κατέληγαν στο λιμάνι. Ακόμη κι' όταν έκλεινε τα μάτια, η ομπρέλα ήταν εκεί. Το ίδιο και η σκισμένη πολυθρόνα. Όλα εξακολουθούσαν να φωτίζονται από το ίδιο φως.
Αν και βρισκόταν μακρυά από την άδεια κάμαρα έβλεπε ακόμη τον εαυτό της μέσα σ' αυτήν, σαν να μην είχε καθόλου φύγει. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν συνάντησε ανθρώπους στην πόλη. Πέρασε από τις αυλές των σπιτιών τους, είδε τα ρούχα, τα παράθυρά τους, το αυτοκινητάκι στη μέση του δρόμου. Στο δάσος συνάντησε το κοριτσάκι με το κόκκινο φόρεμα, στο φως είδε τις κολώνες και τη μορφή που της θύμισαν το σπίτι. Στάθηκε και κοίταξε το Cobh κι απ' το μυαλό της πέρασε το πελώριο καθημερινό καράβι, οι κήποι του και το τεράστιο λιμάνι στη Βόρεια Θάλασσα.

Δεν ξέρω αν διαχειρίστηκε μιά εμπειρία.
Πιστεύω πάντως ότι απομακρύνοντας τη μηχανή από τα μάτια της είχε -ξανά- την αίσθηση της μεγάλης κλειδαρότρυπας.

Κώστας Γουδής
Αθήνα, Ιούνιος 2009

 

Οι φωτογραφίες με τίτλο "a path of Sirius" αποτελούν μέρος της σειράς "The Camera in Wonderland"

The photographs under of the title "a path of Sirius" have been constituted a part of the series "The Camera in Wonderland".

Place of the project: Cobh and Fota Island - Ireland (residency at Sirius Arts Centre)
Time of the project: August 2008

Capture: Digital
Camera type : Lumix DMC-LX2
Archive: Digital

Editor : Costas Goudis

Exhibition history of the project:
2012 fotonoviembre festival - fine art school - Tenerife - Spain
2010 festival of the Hellenic Centre for Photography (Aph10) - Gallery Astrolavos - Athens - Greece

Published by «Le journal de la photographie» (08/11/2011 and 02/11/2012)

The photographs are without any image manipulation prior to printing.
The prints 0.80cmx0.60cm are in Fine Art Paper Verona 250HD - MagicLée Intelicoat Technology USA and are printed to the Epson 9800 to the commercial studio photolab in Greece.

 

www.evikaragiannidi.com

Διαβάστε περισσότερα...

Μια εναλλακτική άποψη φωτογραφικής αίσθητικής, του Βασίλη Πρωτοπαπά

 

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ ( ΔΙΑ) ΝΑ ΟΜΙΛΩ ;

Πενήντα χρόνια περίπου αγαπάω και ασκώ την φωτογραφία.

Το φωτογραφικό μου υλικό πρέπει να ξεπερνάει τις 200 000 λήψεις, αλλά το αξιόλογο κομμάτι του έχω τη γνώμη ότι δεν ξεπερνάει τις λίγες εκατοντάδες.

Άπειρες ώρες πέρασα παρέα με δάσκαλους και μαθητές βλέποντας φωτογραφίες μέσα σε ατμόσφαιρα βεβαιοτήτων και αμφισβήτησης , ελευθερίας και υποταγής, λογικής και τρέλας, κουλτούρας και πρωτογονισμού, εντιμότητας και μπαγασιάς , συντηρητισμού και μοντερνισμού.

Το πιο ενδιαφέρον ήταν οι διαφωνίες.

Διαβάστε περισσότερα...

Βασίλης Πρωτοπαπάς

protopapas-avatarΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Βασίλης Πρωτοπαπάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944.
Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο ΕΜΠ και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού μακροοικονομίας από την ΑΣΟΕΕ. Δούλεψε στον χώρο του πετρελαίου (διύλιση, διακίνηση, μελέτες παραγωγής, οικονομικά, πληροφορική). Η φωτογραφική του δραστηριότητα ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του 1960.

Έχει εκδόσει δύο φωτογραφικά βιβλία (ένα ασπρόμαυρο και ένα έγχρωμο) με θεματολογία «δρόμου» και αρκετές δημοσιεύσεις κειμένων φωτογραφικού ενδιαφέροντος σε σχετικά περιοδικά.

Είχε συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις (Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα, Φωτογραφικός Διαγωνισμός Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, Όψεις και Απόψεις -Αθήνα 2001 στο Μουσείο Μπενάκη κ.ά,). Στο περιοδικό πολιτισμού Περίτεχνο, δημοσιεύτηκε το 1999 τρισέλιδη παρουσίαση της μέχρι τότε φωτογραφικής πορείας του.

Μέλος για πολλά χρόνια στον «Φωτογραφικό Κύκλο» και τα τελευταία χρόνια στην φωτογραφική ομάδα «Φωτοδυτικά» στο Περιστέρι Αττικής.

 

Φωτογραφίες

 


Κατοπτρισμοί

 

Νύχτα

 

Θολούρα

 

Βροχή

 

Υπάρξεις

 

Μοναξιά

 

 Ο Βασίλης Πρωτοπαπάς στην Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας (Βίντεο)

Διαβάστε περισσότερα...

ΧΑΡΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ο Χάρης Διαμαντίδης γεννήθηκε στον Πειραιά στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Από την εφηβεία του ήδη, είχε εδραιωμένη την πεποίθηση πως θα ήταν καλλίτερα να πήγαινει να δει πως είναι η ζωή αλλού, πεποίθηση στην οποία μένει πιστός ακόμη και σήμερα.

Το 1968, χάριν μιας ευτυχούς συγκυρίας, ή ας πούμε απλώς μιας συγκυρίας, προσγειώνεται στη Γενεύη (Ελβετία) και σπουδάζει συμπτωματικά Χημεία και Βιοχημεία. Στην πραγματικότητα βέβαια πήγε με τρένο, αλλά αυτή είναι μια τεχνικής φύσεως λεπτομέρεια. Εκ φύσεως νομάς και περίεργος (με την καλή έννοια της λέξεως), συνειδητοποιεί σύντομα πως είναι μάλλον φτιαγμένος για τη φωτογραφία, αλλά παίρνοντας υπόψη του πως η εξασφάλιση της τροφής αποτελεί την βασικότερη ανάγκη του ανθρώπου (η φωτογραφική μηχανή έρχεται πολύ αργότερα), δεν τολμά να διαβεί τον Ρουβίκωνα.

Από το 1975 και μετά παρουσίασε την προσωπική του δουλειά σε πάνω από τριάντα ατομικές εκθέσεις στη Γενεύη, Λοζάννη, Αρλ, Παρίσι, Μυλούζ, Λυών, Τουλούζη, Σαν-Μαλό, Αθήνα, Πειραιά, Λαμία, Θεσσαλονίκη, Μυτιλήνη, κλπ. Πήρε μέρος σε διάφορες διεθνείς εκδηλώσεις όπως στις Διεθνείς Φωτογραφικές Συναντήσεις (R.I.P) στην Αρλ, στο Φεστιβάλ «Etonnants Voyageurs» στο Σαν Μαλό, στο Φεστιβάλ «Sur les routes des musiques tsiganes» στην Καέν, στο Μήνα Φωτογραφίας του Παρισιού, στο Μήνα Φωτογραφίας Αθηνών, στη Φωτοσυγκυρία Θεσσαλονίκης και στο Φεστιβάλ «Il Lazio tra Europa e Mediterraneo» στη Ρώμη.

Φωτογραφίες του εκδόθηκαν στη «Revue Suisse de la Photographie», «Photo-Ciné Expert», «L'Hebdo», « L'Echo illustré», «Méditerranée Magazine», «Le Figaro Magazine», «Transeuropéennes», «Το Βήμα», «Αγγελιοφόρος», «Μακεδονία», « Campus », « Camera Obscura », κλπ.

Το 1981 παίρνει το πρώτο βραβείο ταξιδιωτικής φωτογραφίας στις Διεθνείς Φωτογραφικές Συναντήσεις (R.I.P.) της Αρλ.

Το 1982 εκδίδει με τη γκαλερί «Le Réverbère» (Λυών) το portfolio «Τα Παιδιά του κατωφλιού» που είναι μέρος των συλλογών του μουσείου Nicéphore Niepce και Château d'eau (Γαλλία). Το 1997 οι φωτογραφίες του εκδόθηκαν στο CD ROM «Η σύγχρονη ελληνική φωτογραφία» (Φωτογραφικό Κέντρο Αθηνών). Οι φωτογραφίες του είναι επίσης μέρος των συλλογών του μουσείου Μπενάκη (Αθήνα) και του Ε.Λ.Ι.Α. (Ελληνικό Λαογραφικό και Ιστορικό Αρχείο).

Το 1996, συνειδητοποιώντας τη ταχύτητα με την οποία περνάει ο χρόνος, αποφασίζει να ασχοληθεί εξ ολοκλήρου με τη φωτογραφία (να μην υπερβάλουμε κιόλας). Το 2006 περνάει χωρίς να το μετανιώσει από την αναλογική στην ψηφιακή φωτογραφία και με αρκετούς ενδοιασμούς από την ασπρόμαυρη στην έγχρωμη.

 

Φωτογραφίες

 

Ασίες

 

Α Κατοικίες

Η φωτογραφική αυτή δουλειά, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας πραγματοποιήθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, είχε σαν αφετηρία τη φωτογράφηση χώρων που εγκαταλείφθηκαν κατά τη διάρκεια του σημαντικού μεταναστευτικού κινήματος των δεκαετιών του 50 και 60. Πιθανώς ευαισθητοποιημένος από την δική μου προσωπική εμπειρία όπως και αυτή των γονέων μου, επιχειρώ να προσεγγίσω, μέσω της φωτογραφίας, προβληματισμούς γύρω από τη μνήμη, τη φθορά, τη φθορά της μνήμης, την εγκατάλειψη, τα ίχνη ζωής και τον θάνατο.

Κάτω από τις πεσμένες οροφές, σκοροφαγωμένα ρούχα, κρέμονται στους ξεθωριασμένους τοίχους, κιτρινισμένες φωτογραφίες αιωρούνται μέσα σε σπασμένα κάδρα, σκουριασμένα σκεύη σκορπισμένα στα ανοιχτά συρτάρια και ντουλάπια, αντικείμενα αξίας που απαξιώθηκαν, υπολείμματα μιας γαμήλιας τελετής ή μιας βάφτισης, μνήμες που δεν θυμίζουν πια τίποτε σε κανέναν. Τα χρώματα αμυδρά, ξεθωριασμένα, έφυγαν μαζί με αυτούς που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Τι να συνέβη άραγε; Ποιοι να ζούσαν σε αυτούς τους χώρους και γιατί τους εγκατέλειψαν; Έφυγαν ξαφνικά για λίγο και δεν ξαναγύρισαν ποτέ; Που να βρίσκονται σήμερα και πώς να ζουν; Ωστόσο, η απουσία αυτή είναι εύγλωττη. Η σημερινή εικόνα της εγκατάλειψης προβάλει εικόνες από την καθημερνή ζωή του παρελθόντος.

Η σημερινή οικονομική κρίση, φέρνει δυστυχώς και πάλι στην επικαιρότητα, το φαινόμενο της μετανάστευσης που άρχισε να πλήττει, κυρίως τη νέα γενιά. Ας ελπίσουμε, πως αυτό δεν θα δημιουργήσει τις «Α-Κατοικίες» του μέλλοντος.

Χάρης Διαμαντίδης – Νοέμβριος 2011

 

Ίχνη

Η ποιητική των εικόνων που συνέλαβε ο φωτογραφικός φακός του Χάρη Διαμαντίδη οφείλεται στον παγιδευμένο μέσα τους χρόνο. Δεν είναι το αποτύπωμα μιας στιγμής, ενός συμβάντος, ενός θέματος. Αλληλεπιθέσεις πράξεων, λέξεων, χρωμάτων και προσώπων συνιστούν την ύλη του άϋλου χρόνου, συγκροτώντας έναν τόπο υποδοχής διαδοχικών ειδώλων, μία επιφάνεια προβολής χρονικών ακολουθιών. Είναι τα ίχνη ενεργητικών κινούμενων σωμάτων, είναι η ποιητική του βιωμένου χρόνου, της μεταβαλλόμενης συνθήκης ζωής, του ρευστού χρόνου που έχει παγιωθεί ως πολλαπλό αποτύπωμα στο χώρο της εικόνας.

Η απουσία είναι μέρος της παρουσίας, η υπόσταση της τελευταίας σηματοδοτείται από τα ίχνη των άπειρων ποικίλων απουσιών των ενεργών υποκειμένων. Το ίχνος είναι δηλωτικό της συνέχειας και της μεταβολής του χρόνου, είναι η χωρική μορφή του, είναι το αποτύπωμα της μετακινούμενης ύλης, είναι η μοναδική στιγμή που δεν ενδιαφέρεται για τη μονιμότητα, την αιωνιότητα, τη σταθερή και παγιωμένη μορφή. Τα ίχνη είναι εντατικότητες, χωρο-χρονικές ενέργειες. Εγκατεστημένα στο είναι μας προκαλούν νοσταλγία για το απόν, απόλαυση της εναλλαγής των εικόνων, των μετασχηματισμών, της δυναμικής της ίδιας της ζωής. Εμπειρίες και διαφορές συνδυάζονται και παράγουν μία βιο-αισθητική απόλαυση με ατελείς νοηματοδοτήσεις, ανοικτές στην ερμηνευτική των θεατών. Το ίχνος είναι αυτός ο συνδυασμός εμπειρίας και διαφοράς, είναι αυτό που περιλαμβάνει υλικότητα και έννοια, που δεν διαχωρίζει το σημαίνον από το σημαινόμενο. Το ίχνος μεταβάλλεται μέσα σε αυτό τον κόσμο των διάφορων υπερτιθέμενων σημείων, το νόημά του εξαρτάται από τα άλλα ίχνη, από το "παιγνίδι των διαφορών". Μια "εποχή" προβάλλεται στις επιφάνειες που "συλλαμβάνει" και εκθέτει εδώ ο Χάρης Διαμαντίδης.
Η χρωματική διαφορά δεν επιλέγεται εξαιτίας μιας ρητορικής διάθεσης του δημιουργού αυτών των εικόνων, αλλά μιας διάθεσης αναπαράστασης της υλικότητας των εποχών. Σε αυτήν την υλικότητα το χρώμα πρωτοστατεί με τις ψυχολογικές του ποιότητες που σημαδεύουν δημιουργό και αναγνώστη της εικόνας, πομπό και δέκτη των μηνυμάτων που παγιδεύονται και ταυτόχρονα διολισθαίνουν από τα υλικά όρια της επιφάνειας προβολής τους.

Ανάλογες χρωματικές εντατικότητες,ίχνη ενέργειας μιας δημιουργικής εποχής με συνδέουν με τον καλλιτέχνη-δημιουργό αυτού του άλμπουμ. Ιδέες, ήχοι, τόποι, πράξεις και στιγμές μας συνδυάζονται σε ένα φαντασιακό αρχι-ίχνος που δεν έχει βρει ακόμη τον εικονικό του τόπο. Ίσως σε έναν άλλον χρόνο.

Κυριακή Τσουκαλά - Οκτώβρης 2010

 

Μεσόγειος

Ο Χάρης Διαμαντίδης στην περιοδεία του αναζητά την ουσία των Μεσογειακών πολιτισμών μακρυά από τον θόρυβο και τον συνωστισμό των μεγαλουπόλεων, μακρυά από τις βίαιες συρράξεις και τους θρησκευτικούς φανατισμούς. Από τους νομάδες της τυνησιακής ερήμου, μέχρι τις περιφορές των εικόνων στον ισπανικό νότο και τους έλληνες αναστενάρηδες, οι μεσογειακοί άνθρωποι του Διαμαντίδη βιώνουν το θρησκευτικό τους αίσθημα και την καθημερινότητά τους με τον τρόπο που επέβαλλαν οι χιλιόχρονες παραδόσεις, έχοντας συναίσθηση ότι προέρχονται όλοι από το ίδιο χωνευτήρι. Ο Διαμαντίδης προικίσθηκε από το επάγγελμά του βιοχημικού με την ικανότητα της παρατήρησης. Στέκεται απέναντι στο θέμα του με διεισδυτικό βλέμμα και το φωτογραφίζει ως έχει, χωρίς επιτήδευση ή σκηνοθεσία. Δεν επιθυμεί να περάσει απαρατήρητος, αλλά αντίθετα θέλει να γίνει αποδεκτός από αυτούς που φωτογραφίζει. Οι εικόνες του είναι εγκάρδιες, μεγαλόψυχες, τρυφερές αλλά και με αίσθηση του χιούμορ. Χρησιμοποιεί αποκλειστικά σχεδόν ασπρόμαυρο φιλμ και ευρυγώνιο φακό που αγκαλιάζει τα θέματά του και τους παραχωρεί όλο το οπτικό πεδίο για να αναδειχθούν.

Κοιτώντας τις εικόνες του Χάρη Διαμαντίδη θυμόμαστε τα λόγια του μεγάλου ανθρωπιστή εθνολόγου Theodore Monod : το αντίθετο του «ίσος» δεν είναι «ανώτερος» ή «κατώτερος», αλλά απλά «διαφορετικός». Οι φωτογραφίες του Χάρη Διαμαντίδη συνιστούν πολύτιμες μαρτυρίες μιας κοινωνίας με διαχρονικές αξίες με σεβασμό στους ανθρώπους και τις διαφορές τους και παράλληλα αποτυπώσεις εθίμων και παραδόσεων με μεγάλο εθνογραφικό ενδιαφέρον.

Βασιλική Χατζηγεωργίου
Ε.Λ.Ι.Α. (Ελληνικό Λαογραφικό και Ιστορικό Αρχείο)

 

Semana Santa

 

Τσιγγάνοι

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

Φιλικά site

 

Ομάδες - Σύλλογοι

 

ART/IF/ACT: www.art-if-act.com

Φωτογραφική Λέσχη Λιβαδειάς: www.fotolesxilivadias.gr

Φωτογραφία Δυτικά: http://fotodytika.com/

 

Φωτογράφοι

 

Χαρης Διαμαντιδης: www.harisdiamantidis.com

Εύη Καραγιαννίδη: www.evikaragiannidi.com

Γιώργος Καραηλίας: yorgoskarailias.net

Boris Kirpotin: kirpotin.gr

Γιώργος Φέκας: www.giorgosfekas.gr

 

Διαβάστε περισσότερα...

4ος ΜΑΘΗΤΙΚΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

Το γραφείο σχολικών δραστηριοτήτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Φθιώτιδας σε συνεργασία με τη Φωτογραφική Ομάδα Λαμίας, προκηρύσει διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα:  "Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει" - Τάσος Λειβαδίτης".

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS